| تبليغات | X |
|
«جنت برای نیکوکاران مزین کرده شده است. ای مردم! با انجام دادن کارهای نیک در جنت جایی برای خود تهیه کنید». «ای مردم! قبل از اینکه دنیا را وداع بگویید برای روز قیامت دست به کارهای نیک بزنید برای اینکه وقت رفته بر نمی گردد». معنی لغوی جنت پوشاندن، به حجاب درآوردن و پنهان کردن است. پس از آن معنی اش بتدریج تغییر کرد و مردم اول درختان سایه دار و بعدا باغ را جنت نامیدند. از نظر اسلامی جنت نام جایی است که در آنجا بندگان نیکوکار و فرمانبردار خدا همیشه می مانند. آنگاه که جهنم شعله ور گردد و بهشت نزدیک شود. (تکویر، 12) بهشت کجاست؟ نظام آفرینش مانند وجود انسان یک بعد مثالی و ملکوتی دارد و یک بعد مادی و طبیعی. همانطور که بسیاری از صورتهای خیالی و مثالی در ماورای هیا کل جسمانی در باطن روح ما وجود دارد و ما هروقت که میل داشته باشیم آنها را از مخزن این صورتها، یعنی حافظه بیرون می آوریم و در صورت لزوم صورتهای تازه ای خلق می کنیم. بنابراین، بهشت و جهنم در حال حاضر وجود دارند اما برما که در عالم ماده اسیریم، پوشیده است. ظهور صورت مثالی جهنم و بهشت مستلزم یک دگرگونی همه جانبه در نظام مادی جهان است. همانطور صورت پنهان میوه با دگرگون شدن وضع کل آشکار می شود، صورت ملکوتی بهشت را پس از دگرگونی آسمانی در صورت ملکوتی جهنم را پس از متلاشی شدن زمین مشاهده خواهیم کرد. به تعبیر دیگر این صورتهای مثالی (بهشت و جهنم)، مصالح مادی و بیرونی خود را از زمین و آسمان جستجو می کنند،همانطور که ملکات انسانی (صورتهای مثالی) با خاک و گل قیامت (بدن خاکی قیامتی) می آمیزد و شکل می گیرد. امام صادق (ع) فرمود: «خداوند کسی را نیافرید مگر اینکه دربهشت منزلی و در جهنم هر منزلی برایش خلق فرمود: پس هنگامی که اهل بهشت را در بهشت و اهل آتش را در آتش قرار داد منادی ای ندا می دهد که ای اهل آتش! بیایید و آنها را برکنار آتش می آورد و از منازل آنها در آتش پرده برمی دارد سپس به آنها گفته می شود، این است آن منزلی که در صورت عصیان پروردگارتان، وارد آن می شدید... سپس ندا می دهند: ای اهل جهنم، سرهایتان را بالا کنید و منازلتان را در بهشت بنگرید. آنها، سرهایشان را بالا می کنند و منازلشان را در بهشت می نگرند. پس به آنها گفته می شود: این است آن منازلی که در صورت اطاعت پروردگارتان، داخل آن می شدید... پس آنها (بهشتیان فعلی) میراثشان (جهنم) را به جهنمیان فعلی می سپارند و جهنمیان هم میراثشان (بهشت خود را) به بهشتیان فعلی می سپارند. رسول خدا (ص) فرمود: «آنگاه که مرا به آسمان بردند، داخل بهشت شدم پس در آنجا ملائکی را دیدم که مشغول بنا هستند: خشتی از طلا و خشتی از نقره می گذارند و گاهی هم از کار باز می ایستند. به آنها گفتم: چرا گاهی می گذارید و گاهی از کار باز می ایستید؟ عرض کردند: منتظر می مانیم تا مصالح برسد. گفتم: مصالح شما چیست؟ عرض کردند: قول مومن در دنیا (یعنی): «سبحان الله والحمدلله و لا اله الا الله والله اکبر»؛ آنگاه که می گوید ما هم مشغول ساختن می شویم و هنگامی که نمی گوید ما هم کاری انجام نمی دهیم». درجات و اسامی بهشت بهشت (جنت) همانطور که در قرآن کریم آمده است بصورت جمع (جنات) ذکر شده است: «جنات تجری من تحتها الانهار». بنابراین بهشت یکی نیست بلکه بهشت هاست. امام صادق (ع) فرمود: «نگویید یک بهشت زیرا خداوند می فرماید: «درجات بعضها فوق بعض» (بهشت) درجاتی است که بعضی فوق بعض دیگر است». درجات بهشتی فوقانی و تحتانی بودنشان بصورت طبقات نیست، این جهنم است که بصورت طباق (طبقه طبقه) روی هم چیده شده که طبقه اسفل از طبقه اعلی سوزنده تر و عذاب آورتر است، بلکه این درجه بندی (در بهشت) براساس تفاوت ماهوی لذت های مادی و معنوی بهشتیان است. به عنوان مثال کسی از باغی پر از سیب خوشش می آید و دیگری از باغی پر از گلابی، به همین جهت، بهشتیان به غیر از نعمات خود دیگران را آرزو نمی کنند، اگر چنین باشد بهشت، دار آرامش و لذت نیست، به همین جهت است که قرآن کریم در توصیف روحی بهشتیان می فرماید:«هیچ دگرگونی با وضعیت دیگری را طلب نمی کنند». (کهف، 108) عبدالله بن علی، بلال حبشی موذن رسول الله (ص) را ملاقات می کند و از او می خواهد که بهشت را توصیف نماید. بلال هم از قول رسول خدا (ص) حدیث مفصلی ذکر می کند که قسمت مورد نظر ما این است: «... گفتم: اسم این نهر چیست؟ فرمود: جنه الماوی، گفتم: آیا وسط آن غیر از این است؟ (آیا مرتبه بالاتری وجود دارد)؟ فرمود: آری، بهشت عدن، و آن در وسط بهشت هاست که دیوارهای آن از یاقوت سرخ فام است و سنگریزهایش لولو. گفتم: آیا غیر از این بهشتها، باز هم هست؛ فرمود: آری، بهشت فردوس. گفتم: دیوارش چگونه است... فرمود: دیوارش از نور است...».
عمق دوزخ: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: (( اگر سنگ پاره ای به داخل جهنم انداخته شود هفتاد سال وقت میگیرد تا به ته آن برسد )). دیوارهای دوزخ: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: (( چهار دیوار دوزخ را احاطه کرده است عرض هر یکی از آنها به اندازه چهل سال راه است )). به عبارت دیگر دیوارهای دوزخ بقدری ضخیم است که اگر بخواهیم فاصله عرض فقط یکی از آنها را طی کنیم چهل سال وقت در کار است )). درب های دوزخ: خداوند تعالی در قرآن مجید درباره درب های دوزخ فرموده است: (( بدرستیکه دوزخ هر آینه وعده گاه همه ایشانست. آن را است هفت در. هر دری راست از ایشان پاره ای قسمت کرده شده )). (سوره حجر، آیات 42-44) رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: (( دوزخ هفت درب دارد که یکی از آنها مخصوص کسی است که به پیروان من شمشیر می کشد )). تاریکی و آتش دوزخ : رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: (( تا هزار سال در آتش دوزخ آتش بر افروختند تا آنجاییکه سرخ شد. آنگاه تا هزار سال دیگر آتش را شعله ور ساختند تا آنجاییکه سفید گردید. پس از آن تا هزار سال دیگر آتش دوزخ را ملتهب ساختند تا آنجاییکه آتش آن سیاه شد. لذا رنگ شعله های دوزخ سیاه می باشد )). در روایت دیکر آمده است که شعله های آن روشن نیست. اندازه عذاب های دوزخ: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: (( از میان دوزخیان کسی که متحمل کمترین عذاب می شود هر دو کفش او آتشین است و بعلت آن مغزش مانند یک دیزی جوش می زند. او فکر می کند که از همه بیشتر عذاب می کشد در صورتیکه عذاب او همه کمتر است)). مارها و عقرب های دوزخ: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: (( بدون شک در دوزخ مارهایی به اندازه شترها و با گردن های بلند وجود دارند که وقتی یکی از آنها یکبار یکی از دوزخیان را میگزد او تا چهل سال اذیت زهرش را حس می کند )). بعد اضافه فرمودند: (( شکی نیست که در دوزخ عقرب هایی مانند قاطرهای پالان دار وجود دارند که وقتی یکی از آنها به یکی از دوزخیان نیش می زند آن دوزخی تا چهل سال دردش را حس می کند )). در قرآن مجید آمده است: « زدنا هم عذاباٌ فوق العذاب» سوره نحل، آیه 90 خوردنیها و نوشیدنیهای اهل دوزخ: ضریع و خارهای آتشین: « داخل می شوند در آتش در نهایت گرمی. آشامانیده شوند از چشمه ای که به منتهای گرمی رسیده. نباشد ایشان را خوراکی مگر از خار خشک که نه فربه کند و نه کفایت کند از گرسنگی ». غسلین یعنی آب چرکین زخمها: « پس نیست او را امروز اینجا خویشی و نه خوراکی مگر از چرک و جراحت. نمی خورند آن خون و چرک را مگر گناهکاران ». زقوم: زقوم درختی است در دوزخ که میوه بسیار تلخ دارد. این فقط برای فهماندن است والا هر چیز تلخ آنجا تلخ تر و هر چیز بد بوی آنجا بد بوتر از اینجاست. چقدر منظره بدی خواهد بود وقتی دوزخیان میوه زقوم می خورند و بعدا برای بلعیدن آن آب داغ می آشامند وآن هم بمقدار کمی نه بلکه مانند شترهای تشنه خیلی زیاد می خورند. غساق: « نمی چشند در آن خنکی و نه شرابی جز آب جوشان و چرک جراحتها ». از دیگر خوردنیها و نوشیدنیهای اهل دوزخ: ماء کالمهل، ماء صدید یعنی چرک، حمیم یعنی آب داغ، طعام ذی غصه یعنی غذای گلوگیر. در جهنم عذاب های بسیاری برای منافقان، کفاران، زناکاران، دزدان، شراب خواران و افراد مفسد دیگر وجود دارد که تمامی این عذاب های عظیم و وحشتناک در کتاب آسمانی ما یعنی قرآن مجید بیان شده که با کمی تامل می توان فهمید که با یک فرمول ساده می توان از عذاب دنیا و آخرت در پناه بود. البته صحبت کردن در مورد این که می شود از عذاب جهنم دور ماند شاید ساده باشد ولی اگر کمی از خودمان بگذریم شاید از تمامی این عذاب ها بدور مانیم. امیدوارم مانند عالمان بی عمل نباشیم که عذاب این عمل از هر عذابی برای مسلمانان سخت تر است. «انشاالله» عالم برزخ متصل به عالم دنیاست، شب و روز و ماه و سالش همان اوقات دنیاست. انسان برزخی برحوادث و رویدادهای دنیا و ساکنانش وقوف دارد. و ثانیا برزخی از اعمال متوفی، آثار گسترده و دامنه داری دارد که او برخوردار یا مسئوول آن اعمال و آثار بوده و هست، خواه این آثار صالحات باشند خواه سیئات. مثلا اگر متوفی از خودش فرزندی بجا گذارد که تحت تربیت او اهلیت پیدا نموده باشد، مسلما اعمال صالحه این فرزند به حساب پدر و مادر هم نوشته می شود و همینطور فرزند بد، بشرط اینکه سوء تربیتش منوط به کوتاهی پدر یا مادر بوده باشد. بنابراین پرونده انسان تا آخرین لحظه عالم برزخ گشوده است و ای بسا آثار ماتاخرش بمراتب بیشتر از اعمال باشد که از پیش فرستاده است. مثلا فرض کنید کسی یک دانه گردو می کارد و پس از مدتی به ثمر می نشیند و در چینش اول، هزار عدد گردو نصیبش می شود. در همان سال عازم سفی می شود که بیست سال بطول می انجامد. کسی دیگر در غیاب او هر سال گردوهایش را چیده و نگه می دارد. نتیجه این می شود که تعداد گردوهای فراهم شده طی بیست سال(در زمان غیبت صاحب درخت) بمراتب بیشتر از مقداری است که در زمان حضورش (یکسال) برداشت کرده بود. اینک حدیثی در این مورد: رسوا اکرم(ص) فرمود: بپرهیز از اینکه بدعتی در میان مردم ایجاد کنی، چه بنده اگر سنت و گناه ناپسندی در بین مردم گذارد، هم گناه آن و هم گناه کسی که بدان عمل کند به او می رسد، چنانکه خداوند تعالی فرموده:«وآنچه راپیش فرستاده اندُو آثارایشان را می نویسم» و نیز فرمود:«آن روز آدمی به آنچه پیش فرستاده و به آنچه از پی او رسیده، خبر داده می شود».
وضع مردم در قبر: بزرگی می گوید که باری از خداوند تعالی دعا کردم که وضع اهل قبور را به من نشان دهد. شبی در خواب دیدم که قیامت فرا رسیده است و مردگان دارند از قبر خود خارج می شوند. دیدم که یکی از آنها روی اطلس و دیگری روی کم خواب می خوابد، یکی روی تخت بلند و دیگری روی گلها نشسته است، کسی می خندید و کسی دیگر گریه می کند. من گفتم: ((ای خدا! اگر حال همه اینها یکسان بود چقدر خوب بود. یکی از آن مردگان گفت که این همه بعلت اختلاف اعمال است. آنهایی که روی اطلس خوابیده اند کسانی هستند که عادتهای خوبی داشتند و آنهایی که روی کم خواب خوابیده اند کسانی هستند که در راه خدا شهید شده بودند و آنهایی که روی گلها نشسته اند کسانی هستند که زیاد روزه می گرفتند و آنهایی که گریه می کنند کسانی هستند که جنایتکار بودند و آنهایی که روی تختهای بلند نشسته اند کسانی هستند که طبق دستور خدا همدیگر را دوست داشتند)) . رسول خدا صلی الله علیه و آله از کنار گروهی گذشتند که شکمهایشان خیلی گنده بود. آنها وقتی می خواستند سرجایشان بلند بشوند زمین می خوردند و با حسرت تمام می گفتند: (( ای خدا قیامت برپا نساز)) . آنها گریه زاری می کردند. وقتی پرسیدند معلوم شد که اینها ربا خواران امت محمدی هستند. ابراهیم اسحاق جازی می گوید: از امام صادق (ع) سوال کردم:( یاابن رسول الله) ارواح مومنین (اکنون) کجا هستند؟ حضرت فرمود: «ارواح مومنین (هم اینک) در حجره هایی از بهشت می باشند که در آنجا از غذاهای بهشتی می خورند و از شرابهای بهشتی می آشامند، همدیگر را ملاقات می کنند و (همواره) می گویند: پروردگارا، روز قیامت را برای ما برپا کن تا آنچه که به ما وعده کردی برایمان واقع شود. (راوی می گوید): عرض کردم، (یاابن رسول الله) ارواح کافرین چطور؟ فرمود: (ارواح آنها) در حجره هایی از آتش اند که از غذاهای آن می خورند و از شراب آن می نوشند و با هم ملاقات دارند و (همواره) می گویند: خدایا، قیامت را که به ما وعده فرموده بودی برپا مدار.» رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: پیش از آنکه این شش تا حادثه رخ بدهد بطرف مرگ سبقت جویی. 1- حکومت احمقانه 2- زیاد شدن فرومایگان 3- خرید و فروش دستور و قضاوت 4- قتل نفس را کاری عادی پنداشتن 5- عدم رعایت صله رحم 6- رواج خواندن و گوش کردن قرآن بصورت آوازه خوانی.
+ نوشته شده در 86/01/13ساعت توسط مهرداد.د
فشار قبر یکی از عذابهای دردناک عالم برزخ که بنا به روایات در شب اول قبر رخ می دهد، «فشار قبر» است که به آن «ضغطه القبر» می گویند. به تصریح روایات، فشار قبر همان فشار بدن انسان به وسیله دو جسم است. «پرس شدن» اصطلاح مناسبی می تواند برای این وضعیت باشد. تردیدی نیست که این فشار بوسیله دیواره مثالی نسبت به بدن مثالی صورت می گیرد و اگر روح به جسم مادیش سخت علاقه داشته باشد هیچ مانعی ندارد که این عذاب جانکاه، علاوه بر وساطت بدن مثالی، شامل بدن دنیوی هم بشود، کما اینکه پس از شکافتن قبر یزیدبن معاویه (علیهمااللعنه والعذاب)، مشاهده کردند که جز خطی از خاکستر چیزی بر جای نمانده است و بالعکس، اگر کسی از محبان خدا و رسول و اهل بیت رسالت باشد نه تنها فشاری بر بدنش وارد نمی شود بلکه جسد دنیویش هم سالیان دراز زنده و سالم باقی می ماند همانطور که در مورد جسد مطهر حربن یزید ریاحی و عده زیادی از کملین چه زنان و چه مردان پرهیکار- مشاهده شده است. فشار قبر، تنها شامل کافران و فاجران نمی شود، بلکه مومن هم – در صورتی که مرتکب گناهان شده باشد- مشمول این عذاب دردناک خواهد بود و این عذاب رحمتی است از جانب خداوند، زیرا موجب خروج مومن از گناه شده و بعد از آن در نعیم برزخ و قیامت بسر خواهد برد. رسول خدا(ص) فرمود: «فشار قبر برای مومن کفاره نعمت های تضییع شده است.» آنچه که موجب تشدید فشار قبر می گردد، عبارتند از: سخن چینی، عدم اجتناب از ترشح بول، کناره گیری مرد از همسرش و ... و آنچه موجب نجات از فشار قبر می شود عبارتند از: نهادن جریده یا جریدتین (چوب تر) همراه میت، فرا رسیدن مرگ در شب و روز جمعه، تمام کردن رکوع و ... رسول اکرم (ص) میفرمایند: هیچ چیز در نامه اعمال سنگینتر از خوش رفتاری نیست.
امام علی ( ع ) ميفرمايند : هر کس از شما اخلاقش نيکتر باشد ، ايمانش بهتر است. |
|
